grudzień 2003 (12) indeks . zapowiedzi . artykuły . recenzje . muzyka w sieci . redakcja . special numeru . magazyn on-line

Special - Skład | Biografia

Sandra Nasic

Henning Rümenapp

Stefan Ude

Dennis Poschwatta

      W 1994 r. trzech chłopaków: Stefan Ude (basista), Dennis Poschwatta (perkusista) i Henning Rümenapp (gitarzysta) utworzyło niemiecką hardcorre'ową kapelę Guano Apes. Początkowo śpiewem zajęła się cała trójka. Nie było to ich mocną stroną, więc postanowili poszukać wokalisty. Jedyną osobą, która mogła objąć to stanowisko była Sandra Nasic. Talent oraz pewność siebie pozwoliły jej zostać szefem zespołu. Grupa szybko się zgrała i rozpoczęła tworzenie kolejnych utworów. Przez rok dawali bardzo dużo koncertów, dzięki czemu zyskiwali coraz większy rozgłos. W 1996 r. zgłosili swój udział w konkursie dla debiutów Battle of The Bands, który wygrali. Zaraz po tym wzięli się za nagrywanie swojej pierwszej płyty "Proud Like a God", którą wydali w rok później. Przyznają, że w tym czasie byli naprawdę dumni, że wszystko im się udaje. Piosenki z ich płyty pojawiały się na listach przebojów, a ludzie kupowali album. To właśnie z tej płyty pochodzą ich najpopularniejsze kawałki: "Open Your Eyes" i "Lords of the Bords". Ten ostatni był hymnem Mistrzostw Europy w Snowbordzie. Po tym sukcesie rozpoczęli trasę koncertową po Europie, a zaraz potem USA. Tam mieli możliwość zagrania z jednym z najpopularniejszych zespołów rockowych, a mianowicie P.O.D.
      W dwa lata później wydali kolejną płytę zatytułowaną "Don't Give Me Names". Znalazła się tam przeróbka znanej piosenki grupy Alphaville "Big in Japan", która stała się hitem. Najostrzejszym kawałkiem był "No Speech", który mocno wyróżnia się klimatem od pozostałych piosenek. W zasadzie pomysł na nową płytę narodził się na wspólnych wakacjach w Danii. Może właśnie wypoczynek członków zespołu sprawił, że większość utworów z tejże płyty należy do łagodnych. Oczywiście znalazło się kilka ostrych kawałków, ale całość nie bardzo przypomina klimaty z poprzedniej płyty. Można powiedzieć, że jedyną różnicą jaka tu występuje jest stopień agresywności. Henning Rümenapp - gitarzysta GA tłumaczy, że "nie można być cały czas agresywnym, bo to tak jak w życiu. Muzyka to emocje, wyrażanie samego siebie, to komunikacja...".
      3 lutego 2003 roku muzycy wydali trzecią płytę zatytułowaną "Walking On A Thin Line". Płyta jest utrzymana w typowym dla Apes'ów stylu. Przeplatają się tu utwory mocne, ostre, jak i nostalgiczne. Może właśnie dzięki balladom, takim jak Quietly, płyta zdobywa taką popularność. Rozpiętość melodyczna sprawia, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. "Walking On A Thin Line" jest płytą bardzo dobrą. Widać, że członkowie zespołu włożyli w nią dużo pracy. Wieloletnia przerwa w nagrywaniu nie pozwoliła im zapomnieć o swoich fanach. Ale to nie koniec. Przed Guano Apes jeszcze daleka droga. Dla GA i ich fanów, to dopiero początek...

Sandra Nasic urodziła się 25 maja 1976 roku. Do jej ulubionych filmów należą "Gwiezdne Wojny". Jest fanką zespołu Korn i Deftones. Za najlepszą książkę wokalistka uważa "Niekończącą się opowieść" Michael'a Ende.
Jej motto życiowe: "Tylko uczciwość względem samego siebie sprawia, że robisz się lepszy".

Henning Rümenapp urodził się w 1976 roku. Najbardziej lubi słuchać Stinga, Tori Amos i Stone Temple Pilots. Jego ulubiony film to "Gra", a książka - "Piasek, wiatr i gwiazdy" Antoine'a de Exupery'a.
Jego motto życiowe brzmi: "Każdy powinien kreować swoje marzenia i pozostawać przy nich, potem znaleźć ludzi, którzy mają z nim wspólny cel i o tym myślą".

Stefan Ude urodził się w 1974 roku. Najbardziej lubi słuchać Inclubs, Alanis Morisette i Slime. Jego ulubiony film to "Tha Big Lebowski" i "Familienleben". Za najlepsze książki uchodzą jego zdaniem: "Świat Zofii" Jostein Gaarder i "Ronja Córka Rabusia" Astrid Lindgren.
Jego zdaniem: "Powinno się szanować i wynagradzać swoje ciało, ponieważ jest ono dla nas każdego dnia".

Dennis Poschwatta urodził się w 1974 roku. Najbardziej lubi słuchać: Jeff'a Buckley'a, Korn'a, Refused'a, Third Eye Blind i Primus'a. Przyznaje, że nie czyta książek, nie ma też ulubionych filmów.
Żyje wedle zasady: "Rób tylko takie rzeczy, po których następnego dnia możesz spojrzeć na siebie przed lustrem".