Papa Roach, jak dotąd regularnie, co dwa lata wydaje nową płytę. Dotychczasowe nagrania pozwoliły zakwalifikować go do grona zespołów grających nu-metal. Czy najnowsza, wydana miesiąc temu, płyta nawiązuje do poprzednich dokonań zespołu, kopiuje je, a może zupełnie się od nich odrywa?
Grupa Papa Roach zaistniała za sprawą utworu "Last Resort", który uzyskał status megahitu, a zespół do tej pory jest kojarzony przede wszystkim z tą kompozycją. Dzięki niej wydana w 2000 roku płyta "Infest", na której umieszczono utwór, odniosła ogromny sukces komercyjny, a zespół uzyskał solidne miejsce na scenie nu-metalowej. Kolejny, wydany dwa lata później, longplay - "LoveHateTragedy" nie powtórzył już sukcesu poprzedniego. Teraz 30 sierpnia Papa Roach, wspólnie z wytwórnią Geffen Records, postanowił zaserwować swoim fanom kolejną porcję, tym razem, dwunastu utworów zawartych pod wspólną etykietką "Getting Away With Murder".
Najnowsza propozycja Papa Roach jest w wielu elementach podobna do poprzednich. Nie przysparza wiele trudności znalezienie podobnych brudnych riffów gitarowych czy zagrywek perkusji, co na "Infest" i "LoveHateTragedy". Do piosenek nagranych całkowicie w tym stylu można zaliczyć "Not Listening" i "Stop Looking". W większości jednak wydaje się, że muzyka straciła na mocy, w porównaniu z poprzednimi nagraniami. Sekcja instrumentalna jest jakby już nie taka brudna, ciężka i basowa jak kiedyś, jednak największe zmiany można zauważyć w poczynaniach wokalisty - Jacoby'go Shaddixa.
| |
Wyraźnie poszerzył swoje umiejętności - dużo częściej śpiewa. Najprawdopodobniej z tej przyczyny na najnowszej płycie już całkowicie zrezygnowano z parti rapu.
Przesłuchując cały ten materiał trzeba się zastanowić, czy mamy jeszcze do czynienia z nu-metalem. Na moje oko Papa Roach stracił większość młodzieńczej energii i z pełnej złości, gniewnej muzyki pozostała jedynie niczym nie wyróżniająca się rockowa papka. Cały czas ma się wrażenie, że to wszystko gdzieś się słyszało, czy to na poprzednich płytach Papa Roach, czy wśród dokonań innych zespołów. Poza tym niektóre nowe pomysły są wręcz przerażające, nawet dla miłośnika nu-metalu. Za przykład można wziąć numer ósmy na płycie - utwór "Scars". Mamy tam do czynienia z balladą pop-rockową, a linia wokalna momentami wydaje się być zaczerpnięta z pomysłów zespołu Backstreet Boys. Niestety nie jest to jedyna taka kompozycja - fragmentarycznie tego typu patenty można znaleźć także wśród innych piosenek, choćby w otwierającym płytę "Blood". Trudno uwierzyć, że takie pomysły wynikają z ciągłych muzycznych poszukiwań zespołu, a nie z próby wyciągnięcia pieniędzy od nowej grupy, popowo ukierunkowanych słuchaczy stacji radiowych i telewizyjnych.
ss
"Getting Away With Murder" grupy Papa Roach jest propozycją nie do przyjęcia dla znających poprzednie dokonania zespołu. Jesteśmy bowiem raczeni wtórnym, komercyjnym produktem zespołu, który zaczyna tracić koncepcję na wspólną grę i za bardzo ulega naciskom wytwórni fonograficznej. Fanom wcześniejszej twórczości Papa Roach pozostaje jedynie czekać na następną płytę i mieć nadzieję, że wróci do wcześniejszej koncepcji gry podpartej nowymi, bardziej energetycznymi pomysłami.
KuZnia
|
październik 2004 (21)
indeks .
zapowiedzi .
artykuły .
recenzje .
muzyka w sieci .
redakcja .
special numeru .
magazyn on-line
