Special - Dyskografia

Pierwsza płyta zespołu. Została gorąco przyjęta. Zespół zdecydowanie wyróżniał się na polskiej scenie rockowej oprawą muzyczną i tekstami autorstwa Katarzyny Nosowskiej (i Edwarda Stachury w kawałku Zobaczysz). Na albumie tym można zauważyć niezwykłą świeżość i "młodzieńczy entyzjazm". Płyta mocna i rockowa, z elementami reggae (Zobaczysz) czy nawet punk-rocka (Schisophrenic family), ale generalnie przeważa prawdziwy, czysty rock. Fire jest jedną z najlepszych płyt zespołu, jak to zwykle bywa z debiutami. Mnóstwo utworów mających zadatki na (tfu;) przeboje (Moja i twoja nadzieja, Teksański, Eksperyment, Dreams, Zazdrość).

Utwory: 01. One of them 02. Choice 03. Dreams 04. Nonsense 05. Karą będzie lęk 06. Little peace 07. Zazdrość 08. Moja i twoja nadzieja 09. Desire 10. Delusions 11. Eksperyment 12. Flowers for Titus 13. Zobaczysz 14. Schisophrenic family 15. Fate 16. '38 17. Teksański 18. Moja i twoja nadzieja (akustycznie)

Druga z kolei płyta szczecińskiej kapeli Hey. Podobna klimatem do Fire. Zespół nagrał ją po krótkiej przerwie od debiutu, z racji "dużego zapotrzebowania", jak określała to firma fonograficzna. Muzycy nie byli przesadnie zadowoleni z materiału, gdyż krótki czas nie pozwolił zebrać im odpowiednio dobrego materiału. Niemniej jednak płyta trzyma poziom i nie ma się czego wstydzić na tle Fire'a. Teksty, jak zwykle w przypadku Nosowskiej, przednie, skłaniające do refleksji. Choć wynikło trochę problemów w związku oskarżeniem zespołu o plagiat w przypadku piosenki Between, której oryginalny tekst pochodzi z 1934 r. Nosowska wyjaśniła, że dostała ten wiersz od znajomego, który twierdził, że on jest autorem i wyraził zgodę na wykorzystanie go na płycie. Oprócz elementów reggae, za sprawą miłośnika tegoż - Piotra Banacha, możemy na krążku usłyszeć np. bluesa (It is strange).

Utwory: 01. Empty page 02. O drugim policzku 03. Ja sowa 04. Have a nice day 05. Cudownie 06. Between 07. Is it strange 08. Misie 09. Niekoniecznie o mężczyźnie 10. That's a lie 11. Chyba 12. Maliny się kończą 13. What about me 14. Ho

Krążek jest zapisem koncertu, który odbył się 9. października 1994 r. w katowickim Spodku z okazji wręczenia zespołowi platynowej płyty za Ho! (należy pamiętać, że wtedy, aby uzyskać platynową płytę trzeba było sprzedać ok. dwa razy więcej albumów niż obecnie!). Płyta została wydana w mikołajki '94. Znajdują się na niej najlepsze kawałki z płyt Fire i Ho! oraz cover Redemption song Boba Marleya. Piosenki w wersji koncertowej są nieco szybsze, co zauważyć można np. w Teksańskim oraz urozmaicane, jak np. w przypadku "solówki" na perkusji w środku utworu Dreams. Każdy utwór witany i żegnany jest gorącym aplauzem publiczności. Fajne są także wypowiedzi Nosowskiej, szczególnie śmieszy mnie wyrażenie "...w sensie...", które powtarza siedem czy osiem razy:)

Utwory: 01. +Wstęp+ 02. O drugim policzku 03. One of them 04. Have a nice day 05. Ja sowa 06. Niekoniecznie o mężczyźnie 07. Delusions 08. Is it strange 09. Zazdrość 10. Fate 11. Ho 12. Redemption song 13. Chyba 14. Teksański 15. Dreams 16. Between 17. Misie 18. Moja i twoja nadzieja

Jest to minialbum, który miał na celu umilenie fanom oczekiwania na longplaya. Znajdują się na niej premiery piosenek z przyszłego albumu - ? oraz angielskie wersje niektórych z nich, jak również Cudownie z Ho! i Little Peace z Fire oraz całkiem nowe nagranie Z jednej krwi. Przy okazji muszę wspomnieć, że Nosowska całkiem nieźle radzi sobie z językiem angielskim.

Utwory: 01. As raindrops fell 02. Anioł 03. Heledore babe 04. Z jednej krwi 05. List 06. Musli 07. Cudownie 08. Little peace 09. Letter

Zostały wydane dwie wersje tej płyty - polsko- i anglojęzyczna, z myślą podboju świata, jak obiecywał kapeli wydawca. Toteż na tytuł został obrany znak zapytania, jako symbol znany na całym świecie. Płyta ta jest mniej ostra niż dwie (mowa o studyjnych longplayach) poprzednie, jakby bardziej "dojrzała". Niemniej jednak da się wyczuć klimat Heya. Zarówno w szybkim Dorosłość jak początek umierania, jak i np. w spokojnej Prawdzie. Na tym krążku znajdują się najpiękniejsze ballady grupy Hey, jeśli nie całej polskiej sceny rockowej - List i Prawda. Inne kawałki też są świetne. Nie muszę chyba wspominać o tekstach - na każdej płycie trzymają poziom a Nosowska jest, moim zdaniem, najlepszą tekściarą w Polsce.

Utwory: 01. Wczesna jesień 02. Dorosłość jak początek umierania 03. Prawda 04. I don't know 05. Anioł 06. Kropla 07. R.e.r.e. 08. As raindrops fell 09. Musli 10. List 11. Fire of my soul 12. Heledore babe 13. Je-łe 14. Just another day 15. Gdy mnie sen zmorzy

Cover krążka jest utrzymany w klimatach rasta, roots, hippie, reggae. Płyta ta miała być hołdem dla lat 60., całej ich ideologii i kultury. Promowana była pod znakiem "piątki", gdyż była to piąta płyta na pięciolecie zespołu a na dodatek jej premiera odbyła się 5.05. Utwory są bardzo spokojne, Hey odchodzi tu od korzeni, słychać też u Banacha (głównego kompozytora Hey oraz Puk.puk) wpływy z solowej płyty Kaśki. Ponadto wokalistka miała dość szufladki z napisem "ona fajnie się drze, ale nie potrafi śpiewać" i udowodniła, że jednak spiewać potrafi! Na krążku tylko dwie piosenki są w języku angielskim na szczęście - mimo wszystko drażni mnie tendencja polskich kapel do śpiewania angielskich piosenek. Przecież nasza mowa jest taka piękna:0

Utwory: 01. Zakochani 02. Wodolanki 03. Katasza 04. Irish 05. O podglądaniu 06. Dosyć poważnie 07. Czy czy czy 08. O suszeniu 09. Że 10. Saskia's life 11. To trzeba lubić 12. Sio 13. Karma

Jeden z najostrzejszych krążków Heya. Taki, a nie inny tytuł świadczy o deklaracji powrotu do korzeni, ostrej nawalanki. Faktycznie taki jest. Ostatni album, na którym wystąpił Piotr Banach - w roli zarówno gitarzysty, jak i kompozytora. Znaleźć można dwa covery - pierwszy to reggae'owy To co czujesz Brygady Kryzys, niezbyt odbiegający od oryginału, gdyż muzycy stwierdzili, że wykonanie Brygady jest bliskie ideału. Następnym coverem jest Czas spełnienia formacji Grass, w której wcześniej udzielał się Banach. Na albumie wyczuwalny jest rasta klimat, gdyż Piotr Banach jest miłośnikiem reggae. Ciekawostką jest oryginalny kształ pudełka płyty - jest ono w formie sześciokąta.

Utwory: 01. Jeśli łaska 02. Najważniejsze 03. 4 pory 04. Pomyłka S. 05. To co czujesz 06. Tak czy inaczej 07. Czas spełnienia 08. Zakryty mam wstyd 09. Wielki węzeł 10. Mamjakty 11. Wycofanie 12. Piękna pani z czółenkiem

Ostatni, jak na razie, album Heya. Nagrywany już bez Banacha, któy zaskoczył zespół swoim odejściem. Zamiast niego "przyjęto" Pawła Krawczyka. Album jest inny od poprzednich. Słychać nutę innego kompozytora. Przesadzę, mówiąc, że wyszło to zespołowi na lepsze, ale zawsze dobry jest świeży powiew. Dużo jest songów eksperymentalnych (Prelud deszczowy, Zeroekran, Fotografia), jak i typowo rockowo-heyowych (Antiba, [sic!], Mikimoto - król pereł). Na krążku tym mamy cover piosenki Hanging on the telephone zespołu Blondie - idolów Kaśki. Utwory są na bardzo wysokim poziomie i kompozytor Paweł Krawczyk dobrze rokuje na przyszłość - czekam na następną płytę.

Utwory: 01. Antiba 02. [sic!] 03. Cisza, ja i czas 04. Romans petitem 05. Prelud deszczowy 06. Mikimoto - król pereł 07. Hanging on the telephone 08. Zeroekran 09. Z rejestru strasznych snów 10. Pea sorella 11. Cudzoziemka w raju kobiet 12. Fotografia 13. Dolly

oostra@interia.pl