Niech przestrzega gramatyki ten, kto nie potrafi myśleć o tym, co czuje. Niech posługuje się nią ten, kto umie rozkazywać własnej ekspresji. Podobno Zygmunt Luksemburski, król Rzymu, popełniwszy w publicznej mowie błąd gramatyczny, odparł temu, kto mu go wytknął: "Jestem królem Rzymu i stoję ponad gramatyką". I przeszedł do historii jako Zygmunt "Super-Grammaticam". Cudowny symbol! Każdy człowiek, który potrafi powiedzieć to, co chce powiedzieć, jest na swój sposób królem Rzymu. Tytuł nie jest zły, a ten, kto go nosi, jest się.

Cytat z Fernando Pessoa, Księga Niepokoju Bernarda Soaresa, pomocnika księgowego w Lizbonie (Livro do Desassossego) w przekładzie Michała Lipszyca, Świat Literacki 2007.