Aż trudno sobie wyobrazić, że Mann był kiedyś wśród autorów lektur szkolnych.

Zaostrzyła mu wzrok i pozwoliła mu przejrzeć wielkie słowa, które wzdymają pierś ludzką, otworzyła mu dusze ludzkie i duszę jego własną, uczyniła go jasnowidzem i pokazała mu wnętrze świata i te ostateczności, które kryją się za słowami i czynami. Ale to, co ujrzał, było śmiesznością i nędzą - śmiesznością i nędzą.

Wtedy wraz z męką i dumą poznania zjawiła się samotność, gdyż koła ludzi beztroskich, o radośnie ciemnym umyśle, nie były mu chętne, a piętno jego czoła mąciło im spokój.

Cytaty pochodzą z opowiadania Thomasa Manna Tonio Kröger w przekładzie Leopolda Staffa.