Trzy głosy z mitycznej Drugiej Rzeczypospolitej, na którą powołują się, i do której chcieliby wrócić niektórzy dzisiejsi politycy.

Wojna na wschodzie jest jednym z pierwszych rozdziałów Wyprawy w Dwudziestolecie Czesława Miłosza, autor cytuje Żeromskiego, fragment tutaj:

W kraju żyje się lepiej, stać nas na coraz więcej a plebejska służalczość ma wzięcie jak nigdy.

To była ładna niedziela. Słońce świeciło. Przedwiośnie. Tramwaj wlókł się jak zwykle, wyboiście. Trzech amatorów męskiej sylwetki trafiło na jego drzwi, wpadło do jego środka, odbiło się o jego szybę i kazało nam wypierdalać. Podkreślili słowo puszką wgniecioną w głowę kolegi. Samcze okrzyki amatorów. Panie, wezwij pan policję, krzyczy szarpany przez amatorów do motorniczego. Motorniczy udaje, że go nie ma. Ludzie w tramwaju udają, że ich nie ma. Ludzie za firankami w kamienicy po lewej chciwie oglądają udając, że ich nie ma.

Trzy obrazki z kraju jako przykład, że całąpolskę można poznać w tydzień. Całą - nawet, gdy się o niej prawie już zapomniało z racji dłuższego przebywania w odległej strefie czasowej UTC+8.

[w kolejce do kasy w żółto-czarno-pieskowym dyskoncie] Dwanaście trzydzieści siedem; słucham?, słabo słyszę; to jak nie słyszy to po co przychodzi i tylko kolejkę blokuje, (...) co mi pani tu takie dziady daje, i kolejkę blokuje, (...), co pani myśli, że sobie pani przyjdzie i rzuci takimi dziadami po jeden grosz a ja będę to liczyć. [zaczyna liczyć]

Kilka dni temu w codziennej kronice polskich wydarzeń żałosnych usłyszałem nieco drwiący głos oznajmiający, że nauka języka chińskiego to bardzo dobra inwestycja we własną przyszłość. Spojrzałem na dwa grube tomy Nowoczesnego mandaryńskiego w oryginale (czyli po angielsku) i, pomimo wyraźnej zachęty telewizji, odłożyłem je na później.